Η διαφορά επαγγελματικών και ακαδημαϊκών πτυχίων


Building of the Department of Health, Educatio...
Image by The Library of Congress via Flickr

Η διαφορά επαγγελματικών και ακαδημαϊκών πτυχίων

E-mailΕκτύπωση

Σαφώς η προϋπηρεσία καθώς και η σχετική εμπειρία σε έναν επαγγελματικό χώρο θα πρέπει να θεωρείται κατά πολύ πολυτιμότερη από ένα πτυχίο ή μεταπτυχιακό τίτλο, παρόλο που πολλοί ακόμα δεν το έχουν συνειδητοποιήσει, ιδιαίτερα στην Ελλάδα.

Οι επαγγελματικοί τίτλοι είναι πτυχία πιστοποίησης σε συγκεκριμένους κλάδους (Accounting, Audit, Investment, Management, Law, Engineering, Public Relations, Marketing, Banking, etc.) που απονέμονται από παγκοσμίως αναγνωρισμένα σώματα / ενώσεις (Associations η Institutes) μεγάλων χωρών όπως οι Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής, Μεγάλη Βρετανία κ.ά., κατόπιν επιτυχούς συμπλήρωσης συγκεκριμένου κλάδου σπουδών και πιστοποίηση επαγγελματικής πείρας. Για παράδειγμα, στη Μ. Βρετανία είναι πολλές φορές προϋπόθεση στους γνωστούς πολυεθνικούς οίκους συμβούλων επιχειρήσεων (Deloitte, Price Waterhouse Coopers, Ernst & Young KPMG κ.ά.) οι συνέταιροι ή τα διευθυντικά στελέχη να είναι κάτοχοι του ACCA (Association of Chartered Certified Accountants– Ορκωτοί Ελεγκτές Μ. Βρετανίας) ή του CIA (Certified Internal Auditor). Στην Αμερική τα υψηλόβαθμα στελέχη μεγάλων τραπεζών ή επενδυτικών οργανισμών όπως American Express, Bank of America, Merrill Lynch, Goldman Sachs, Salomon Smith Barney κ.λπ. είναι συνήθως κάτοχοι του CFA (Chartered Financial Analysts). 
Η διεθνοποίηση των αγορών όμως, το συνεχώς μεταβαλλόμενο χρηματοοικονομικό περιβάλλον και η ραγδαία ανάπτυξη της EΕ είχαν δημιουργήσει μία νέα πραγματικότητα διεθνώς η οποία εξαπλωνόταν και στην Ελλάδα για τα στελέχη που αναζητούν μια θέση εργασίας με πραγματικό και ουσιαστικό μέλλον ανέλιξης και καριέρας. Στην Ελλάδα έχουν ήδη παρατηρηθεί πολλές αλλαγές στην αγορά εργασίας αφού οι απαιτήσεις των μεγάλων ελληνικών αλλά και πολυεθνικών επιχειρήσεων είναι πολύ πιο απαιτητικές από αυτές των δεκαετιών 1980-1990.

Για να αποκτηθούν τίτλοι σαν τους παραπάνω απαιτούνται (α) επιτυχία σε παγκόσμιες εξετάσεις (διοργανώνονται σε πάνω από 130 χώρες την ίδια ημέρα) που διοργανώνονται από τα αντίστοιχα επαγγελματικά σώματα, και (β) δυο-τρία χρόνια προϋπηρεσίας (ανάλογα με τον επαγγελματικό τίτλο) σε σχετικό χώρο. Οι τίτλοι απονέμονται από τα επαγγελματικά σώματα απευθείας και είναι αναγνωρισμένοι παγκοσμίως. Οι εξετάσεις είναι ανεξάρτητες και τα γραπτά διορθώνονται στη χώρα προέλευσης του αντίστοιχου σώματος.

Από την άλλη πλευρά, τα ακαδημαϊκά πτυχία δίνονται από πανεπιστημιακά ιδρύματα παγκοσμίως και είναι τα γνωστά σε όλους Higher National Diplomas, Bachelors, Masters και Doctorates (HND, BA, BSc, MA, MSc, MBA, MPhilPhD, DBA και άλλα – σχετική αναφορά γίνεται στα πρώτα κεφάλαια του βιβλίου καθώς και στο γλωσσάριο). Τα πανεπιστήμια παγκοσμίως απονέμουν το καθένα το δικό του πτυχίο και έτσι είναι σημαντικό σε έναν σπουδαστή η εγγραφή / εισαγωγή σε ένα πανεπιστήμιο με «καλό όνομα» ή καλή «σχολή» στον τομέα που έχει επιλέξει. Τις περισσότερες φορές ένας σπουδαστής μπορεί να φτάσει και μέχρι την απόκτηση του διδακτορικού πτυχίου (PhD) χωρίς να έχει εργαστεί ούτε μία ημέρα (εξαιρούνται κάποιες προϋποθέσεις μεταπτυχιακών όπως κάποια προγράμματα MBA, που και εδώ η επαλήθευση δυστυχώς δεν γίνεται συνήθως). Οι εξετάσεις γίνονται από τα ίδια τα πανεπιστήμια, όπως και η χορήγηση των διπλωμάτων.

Άρα, συνοψίζοντας τις διαφορές:

Ακαδημαϊκά πτυχία             Διαφορές;                  Επαγγελματικά πτυχία
Του κάθε πανεπιστημίου      Εξετάσεις;                  Παγκόσμιες
Του κάθε πανεπιστημίου      Θέματα εξετάσεων;     Ίδια παγκοσμίως
Όχι απαραίτητη                  Προϋπηρεσία;            Απαραίτητη
Από ακαδημαϊκό ίδρυμα       Πτυχίο;                     Από επαγγελματικό σώμα

Δύναμη επαγγελματικών τίτλων έναντι ακαδημαϊκών:

Στις δεκαετίες του ’60 και του ’70 ένα πανεπιστημιακό πτυχίο ήταν αρκετό για μια σίγουρη δουλειά και μια εξασφαλισμένη καριέρα. Στις μέρες μας όμως η πραγματικότητα είναι πολύ διαφορετική. Σήμερα η αγορά εργασίας έχει γίνει τρομερά απαιτητική. Αυτό φάνηκε και από τα αποτελέσματα της έρευνας που δημοσιεύεται στο βιβλίο. Εκτός από το γεγονός ότι υπάρχει «κορεσμός» στους περισσότερους κλάδους σπουδών, με δεκάδες χιλιάδες νέους επιστήμονες κατόχους πανεπιστημιακών πτυχίων και μεταπτυχιακών, οι σημερινές μεγάλες και πολυεθνικές επιχειρήσεις έχουν πολύ διαφορετικές ανάγκες. Αναζητούν επαγγελματίες με (α) μεταπτυχιακή πρακτική μόρφωση πιστοποιημένη από παγκόσμια αναγνωρισμένα επαγγελματικά σώματα και (β) πιστοποιημένη επαγγελματική προϋπηρεσία, οι οποίοι είναι έτοιμοι να αναλάβουν άμεσα ανώτατες θέσεις ευθύνης. Ο συνδυασμός παγκόσμιων εξετάσεων με επαγγελματική προϋπηρεσία σχετική με το χώρο φαίνεται να κάνει τη διαφορά και στην Ελλάδα.

Αν κρίνει κανείς από την αγορά εργασίας, η γρήγορη απάντηση σε ένα ερώτημα αν οι επαγγελματικοί τίτλοι είναι ανώτεροι από τους ακαδημαϊκούς είναι «ΝΑΙ», ιδίως στις περιπτώσεις που ο στόχος ενός στελέχους είναι μία θέση σε χρηματοοικονομικό / λογιστικό / ελεγκτικό κλάδο. Φυσικά και αυτό εξαρτάται από το πανεπιστήμιο και το πρόγραμμα που έχει παρακολουθήσει ένας απόφοιτος καθώς και από την προϋπηρεσία του. Απλά, αν κάποιος είναι κάτοχος επαγγελματικού τίτλου, η προϋπηρεσία και οι παγκόσμιες εξετάσεις είναι δεδομένες. Ένας ορκωτός (ή «νόμιμος») ελεγκτής στην Ελλάδα, για παράδειγμα, θεωρείται «δυνατότερος» από έναν απλό κάτοχο μεταπτυχιακού τίτλου σπουδών στη λογιστική. Η προϋπηρεσία του στο επάγγελμα είναι δεδομένη καθώς και το πρόγραμμα σπουδών του ανάλογου ινστιτούτου εκπαίδευσης. Αντίστοιχα, οι ορκωτοί ελεγκτές στη Μεγάλη Βρετανία ακολουθούν το ACCA ή το ACA, στην Αμερική το CPA (Certified Public Accountant) κ.λπ., τα οποία ανάλογα απαιτούν τα χρόνια στο επάγγελμα και τις εξετάσεις τους. Ο λόγος για τον οποίο το ACCA έχει επικρατήσει παγκοσμίως (μπορεί κανείς να εξεταστεί σε 160 χώρες) είναι διότι το πρόγραμμά του από το 1997 βασίζεται στα Διεθνή Λογιστικά και Ελεγκτικά Πρότυπα τα οποία και έχουν ήδη επικρατήσει παγκοσμίως (στην Ελλάδα ήδη υιοθετούνται από το 2005, αρχικά από τις εισηγμένες στο Χρηματιστήριο Αξιών Αθηνών εταιρείες) και από το 2010 αναμένεται να ακολουθήσουν και οι μικρομεσαίες επιχειρήσεις σύμφωνα με την ΕΕ, αν και η πρόσφατη οικονομική κρίση μπορεί να αναβάλει τα σχέδια για μερικά χρόνια.

Ουσιαστικά, ο κάτοχος τίτλου ACCA πιστοποιεί ότι: έχει διαγωνιστεί παγκόσμια, έχει προϋπηρεσία σχετική, γνωρίζει τα Διεθνή Λογιστικά και Ελεγκτικά Πρότυπα και ξέρει πολύ καλά την αγγλική γλώσσα. Σίγουρα στο συνεχώς μεταβαλλόμενο διεθνές εργασιακό περιβάλλον έχει μεγάλες πιθανότητες να βρει δουλειά πολύ πιο εύκολα από έναν κάτοχο ενός ή δύο ακαδημαϊκών τίτλων σπουδών, αφού η σύνδεση των ακαδημαϊκών πτυχίων με την αγορά εργασίας είναι περιορισμένη, αλλά και διότι υπάρχει ‘κορεσμός’ κατόχων ακαδημαϊκών τίτλων.

Ποια θεωρείτε ότι θα πρέπει να είναι η έδρα της Περιφέρειας Νοτίου ΑιγαίουMarket Research

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.